In de zorgsector denken veel professionals dat gehoorschade bij hen niet speelt. Dat is begrijpelijk, want je associeert lawaai eerder met een bouwplaats dan met een ziekenhuis of tandartspraktijk. Toch zijn er in de zorgsector meer geluidsrisico’s dan de meeste mensen verwachten. In dit artikel bespreken we de meest voorkomende misvattingen over gehoorschade bij zorgprofessionals, zodat je goed geïnformeerd bent en de juiste keuzes kunt maken voor jouw gehoor.
Wat is gehoorschade en hoe ontstaat het op de werkvloer?
Gehoorschade ontstaat wanneer de kleine haarcellen in je binnenoor beschadigen door te lang of te intensief blootgesteld te worden aan harde geluiden. Die haarcellen herstellen niet, wat betekent dat gehoorschade altijd permanent is. Het verraderlijke is dat het verlies zich sluipend ontwikkelt over maanden of zelfs jaren, en vrijwel altijd begint in de hoge tonen. Je merkt het dus pas als het al een tijdje gaande is.
Vroege signalen zijn subtiel: anderen zeggen dat je de televisie te hard hebt staan, je vraagt vaker om herhaling in gesprekken, of klanken zoals de “s” en “t” klinken minder helder. Veel mensen schrijven dit toe aan vermoeidheid of afleiding, terwijl hun gehoor al langzaam achteruitgaat. Op de werkvloer is dit risico groter dan thuis, simpelweg omdat je gedurende lange werkdagen herhaaldelijk aan dezelfde geluidsomgeving wordt blootgesteld.
Is gehoorschade in de zorgsector echt een probleem?
Ja, en vaker dan verwacht. De zorgsector staat niet bekend als een lawaaierige omgeving, maar als je goed kijkt, zijn er tal van situaties waarbij geluidsbelasting een reëel risico vormt. Tandartsen worden dagelijks blootgesteld aan het hoge, doordringende geluid van boren. Operatieteams werken naast piepende monitoren, zuigapparatuur en andere medische apparatuur. Medewerkers van de technische dienst in ziekenhuizen repareren machines en systemen die aanzienlijk lawaai produceren.
Medewerkers van de afdeling pathologie werken regelmatig onder afzuigkappen met een constant achtergrondgeluid. Zelfs gymdocenten en conciërges op scholen, die je misschien niet direct met de zorgsector associeert, worden blootgesteld aan geluidspieken die op termijn schadelijk kunnen zijn. Gehoorschade is in deze beroepsgroepen geen uitzondering, maar een serieus beroepsrisico dat te weinig aandacht krijgt.
Waarom denken veel zorgprofessionals dat ze geen gehoorbescherming nodig hebben?
De meest gehoorde redenering is: “Ik werk in een ziekenhuis, niet op een bouwplaats.” En dat klopt, maar het is een misvatting dat alleen extreem harde omgevingen gehoorschade veroorzaken. Gehoorschade is afhankelijk van zowel het geluidsniveau als de duur van de blootstelling. Een tandartsboor produceert geluiden die ruimschoots boven de 80 decibel uitkomen, en als je dat acht uur per dag, vijf dagen per week doet, telt dat op.
Een andere veelvoorkomende misvatting is dat je het zelf wel merkt als het te hard is. Maar ons gehoor past zich aan omgevingsgeluid aan, waardoor we minder goed in staat zijn om te beoordelen of een geluid schadelijk is. Een praktische vuistregel: als je je stem moet verheffen om verstaanbaar te zijn voor iemand op een armslengte afstand, dan is het geluid schadelijk. In veel zorgomgevingen is dat regelmatig het geval.
Belemmert gehoorbescherming de communicatie tijdens medische handelingen?
Dit is misschien wel de meest hardnekkige misvatting in de zorgsector. Veel zorgprofessionals zijn bang dat oordoppen hen belemmeren om collega’s te verstaan of om goed met patiënten te kunnen communiceren. Bij goedkope oordoppen zonder filter is die zorg begrijpelijk, want die dempen alle geluiden min of meer gelijk, waardoor spraak inderdaad moeilijker verstaanbaar wordt.
Gehoorbescherming met een kwalitatief filter werkt fundamenteel anders. Zulke oordoppen dempen schadelijke geluiden, maar laten spraakfrequenties grotendeels intact. Gesprekken blijven goed verstaanbaar, alarmen zijn nog steeds hoorbaar en je behoudt je situationeel bewustzijn. Voor zorgprofessionals die dagelijks communiceren tijdens hun werk is dit het verschil tussen gehoorbescherming die werkt en gehoorbescherming die in de la belandt.
Welke geluiden in de zorgsector zijn schadelijk voor het gehoor?
Meer dan je zou denken. Hieronder een overzicht van geluiden die in de zorgsector regelmatig voorkomen en waarbij gehoorbescherming relevant is:
- Tandartsboren en turbines: produceren hoge, doordringende tonen die snel boven de 80 decibel uitkomen en bij dagelijks gebruik een serieus risico vormen.
- Operatiekamerapparatuur: monitoren, zuigapparatuur en chirurgische instrumenten zorgen samen voor een constant geluidsniveau dat bij langdurige blootstelling schadelijk is.
- Afzuiginstallaties: medewerkers die onder afzuigkappen werken, zoals in de pathologie, zijn blootgesteld aan een aanhoudend achtergrondgeluid dat vermoeiend en schadelijk is.
- Technische dienst: onderhoud aan machines, verwarmingssystemen en andere installaties in ziekenhuizen kan tijdelijk zeer hoge geluidsniveaus produceren.
- Sporthallen en gymzalen: gymdocenten en conciërges werken in ruimtes met veel galm en geluidspieken door sport en beweging.
Tinnitus, ofwel oorsuizen, is een veelvoorkomend gevolg van herhaaldelijke blootstelling aan dit soort geluiden. Wie last heeft van aanhoudend oorsuizen, kan via de huisarts een doorverwijzing naar een KNO-arts aanvragen.
Wanneer is gehoorbescherming wettelijk verplicht op de werkvloer?
De Nederlandse Arbeidsomstandighedenwet verplicht werkgevers om gehoorbescherming beschikbaar te stellen zodra het geluidsniveau 80 decibel of hoger is. Vanaf 85 decibel geldt een actieve verstrekkingsplicht en hebben zowel werknemers als bezoekers een draagplicht. Werkplekken moeten dan ook duidelijk worden gemarkeerd. Boven de 87 decibel zijn aanvullende maatregelen verplicht om het geluidsniveau zelf te verlagen.
Europese wetgeving, specifiek EU-verordening 2016/425 betreffende persoonlijke beschermingsmiddelen, deelt gehoorbescherming in de zwaarste categorie III in. Dat is niet voor niets: gehoorschade is onomkeerbaar. Producten moeten voldoen aan de norm EN-352-2:2020 en een CE-markering dragen. Werkgevers in de zorgsector zijn verplicht om lawaai op te nemen in de Risico-Inventarisatie en Evaluatie (RI&E), en werknemers hebben het recht op een periodieke gehoortest door een deskundige.
Welke gehoorbescherming is het meest geschikt voor zorgprofessionals?
Voor zorgprofessionals die dagelijks werken in een omgeving met geluidsrisico’s, is gehoorbescherming op maat de meest geschikte keuze. Otoplastieken worden gemaakt op basis van een individuele oorafdruk en sluiten perfect aan op de gehoorgang. Dat betekent maximale bescherming, maar ook maximaal draagcomfort tijdens lange werkdagen.
Wij nemen de oorafdruk persoonlijk bij je op locatie af, overal in Nederland en Vlaanderen. Dat hoeft dus geen gedoe te zijn. Na ongeveer een week wennen ervaren de meeste gebruikers dat ze de oordoppen nauwelijks meer voelen. Onze otoplastieken zijn uitgerust met het exclusieve keramische KS-filter met venturi-trechtervorm, dat schadelijke geluiden dempt zonder de geluidsweergave te vervormen. Gesprekken met collega’s en patiënten blijven goed verstaanbaar, wat voor zorgprofessionals een absolute voorwaarde is.
Voor incidenteel gebruik, bijvoorbeeld bij een klus van de technische dienst, volstaan universele oordoppen met filter. Maar voor gehoorbescherming zorgpersoneel dat dagelijks bescherming nodig heeft, zijn otoplastieken op maat de verstandigste investering. Ze gaan gemiddeld vijf jaar mee, zijn kostenefficiënter dan oorkappen op de lange termijn en worden bij aflevering direct gecontroleerd op een goede afdichting. Wij geven twee jaar garantie op de pasvorm, en via onze GarantiePlus-service ontvang je bij verlies of schade een nieuwe set voor slechts 49,50 euro.
Of je nu gehoorbescherming als tandarts zoekt, als verpleegkundige of als medewerker van de technische dienst in een zorginstelling: wij helpen je graag verder. Neem gerust contact op en we komen bij je langs voor een vrijblijvende oorafdruk op locatie.
Gerelateerde artikelen
